misérable

Tags

, , ,

Als er nu iets is waaruit ik echt voldoening haal, dan is het om van die authentieke bakrecepten uit te proberen, zo’n dingen zijn gewoon veel lekker als je die zelf maakt! Daarvoor is het nieuwe boek, Bakken met Roger Van Damme, is helemaal geweldig! Vol recepten met van die dingen die ik wil proberen. Van croissants tot sandwichen, van clafoutis van bosvruchten tot Franse baguette, van mokken tot amandelkrullen, het staat op mijn ‘to cook’ lijstje! Het lijkt ook allemaal zo simpel als je de recepten leest. En door de QR-codes te scannen met een iphone kan je onmiddellijk naar een filmpje kijken! Aja, het kookboek 2.0!

Aangezien er hier thuis eentje jarig was en we ook bezoek hadden, ging ik er eens werk van maken. Ik ben zelf niet zo’n ‘perfecte-taartjes-van-de-bakker’-eter, geef mij maar een flinke appeltaart of frangipane of rijsttaart… Eentje mag je mij wel altijd voorschotelen: de misérable. En dat ging ik dus maken. Een hele onderneming zo bleek. Maar bon, eens de biscuit ‘gelukt’ bleek, (want ja, een misérable, dat is eigenlijk een mislukte taart), en ik erin slaagde om die van de plaat te krijgen en in stukken te snijden, kreeg ik wat meer moed! Dan maar over tot de crème patissière, en dat was o zo lekker, dat we hier samen de pot hebben uitgelikt! Laatste stap was de vanillepudding mengen met een halve kilo (!) boter. Het opbouwen van de taart is ook gelukt, alleen: hoe doen ze dat toch om dat zo ‘proper en netjes’ af te werken? Soit, de mijne ziet er tenminste echt wel home made uit! En lekker, niet te doen!

     

      

de vitrine

Tags

, ,

Dat ik een boon heb voor de Flemish foodies is geen geheim meer. Dus op een vrijdagmiddag met mr illyvanilly eens kunnen gaan lunchen in één van de beste restaurants van Gent is een feest! We weten op voorhand dat het lekker gaat zijn! Dus rest alleen de vraag met welke interessante gerechten dit feest compleet wordt.

En wat opvalt is dat er iets veranderd is. Niet alleen hangt er nu een mooie enorm coole  prent aan de muur, de keuze aan hapjes voor bij het aperitief werd uitgebreid! En hoe graag ik de charcuterie van Kobe en team ook lust, we kozen voor de veggie optie: de soezen met Keiemtaler. Miljaar, verslavend lekker! Geef mij maar zo’n heel bord van die soezen voor in de zetel bij de tv.

  

Wat volgde was weer eens een menu om duimen en vingers bij af te likken. Tartaar van West-Vlaams rund in een verrassende combinatie met hazelnoten, gevulde kool, en lamszadel (zoooo zacht!) met vlammekoek en knolselder. En die vlammekoek, dat kende ik niet, was een taartje van spek en uien, kan niet mis zijn hé! Een speurtocht op het internet leert mij dat dit zijn oorspong heeft in de Elzas.

 

 

Het dessert was peer chocolade en advokaat en bij de koffie kregen we een klein bordje met daarop twee truffels. Speciaal was het papiertje met afbeelding van Marre, die deze pralines maakt.  Mooi gedaan!

vespa & vino

Tags

Overmorgen is het zover. Dan stappen wij ‘s morgens in alle vroegte in onze Mini om minstens 11 uur later in Italië aan te komen. Klaar voor de ontdekking van een voor ons nog onbekende regio, klaar voor nieuwe avonturen met de vespa. Want ja, al 4 jaar op rij vertoeven wij eind mei / begin juni in la bella Italia, om er door het landschap te zoeven met vespa’s. De eerste keer gingen we met het vliegtuig tot daar maar we hebben snel ingezien dat dit niets voor ons is. Al die goeie wijn, olijfolie en andere producten die we toen moesten laten liggen omdat dit gewoon niet in onze reiskoffer van max 15 kilo paste! Sindsdien gaan we met de auto en rijden wij na elke vakantie huiswaarts met een autokoffer vol wijn, olijfolie, kaas, en tal van andere dingen (onze laatste dag in Italië heeft steeds een stop in een gewone supermarkt).  En na 1 jaar les, gaan we nu ook ons mondje Italiaans kunnen oefenen.

Ieder jaar opnieuw eten we er de meest fantastische gerechten en drinken we er de beste wijn. Telkens ontdekken we nieuwe typische streekspecialiteiten. En hebben we een lijst van must-visit wijnboeren. En ieder jaar proberen we ook de foodies in ons extra content te stellen door iets speciaals te doen. Zo zijn we twee jaar geleden in Parma geweest en hebben daar een bezoek gebracht aan een kaasmakerij van Parmigiano Reggiano, tussen de duizenden Prosciutto di Parma gelopen en een ongelooflijke Aceto di Balsamico ontdekt.

Dit jaar gaan we na een weekje in de buurt van Verona ook nog een paar dagen naar Bologna. Wordt ook ‘La Grassa’ genoemd omdat deze stad bekend staat voor het lekkere eten. Awel, dat is precies wat we van plan zijn. Meestal heb ik na een week elke avond op restaurant gaan onnoemelijk veel zin om nog eens zelf te koken. Dus dit keer hebben we in Bologna een appartement gehuurd met de bedoeling naar de markt te kunnen gaan, en in lokale winkeltjes vanalles te kunnen kopen om zelf klaar te maken. I like!  En, we gaan er ook les volgen.  Les om pasta te maken. Hier thuis wordt al wel vaker verse pasta gemaakt maar ik ga er gewoon van uit dat ik daar echt wel nog veel ga leren, dus dit is al een dag om naar uit te kijken! Les krijgen van een Italiaanse mamma!

Onderweg naar Bologna staat ook nog een stop in Modena gepland om een nieuwe lading van de fameuze Aceto di Balsamico te gaan halen. Signor Leonardi verwacht ons al :-) Maar bon, je bent een foodblogger of je bent het niet, dus geen nood, zolang ik wifi vind, zullen onze smakelijke avonturen hier de komende weken ook te lezen zijn!

De vespa tours boeken we al voor de 5de keer bij sympathieke Jean en Roberta www.kalitumbatravel.com

gehaktbal

Tags

, ,

Als foodblogger uit Gent kon een bezoek aan de nieuwste hotspot in mijn stad toch niet te lang uitblijven, niet waar? Vandaar dat ik vrijdag met Cédric (je weet wel, van de gyoza’s) had afgesproken voor de lunch. En amai, wat was dat goed! Uren later waren we er nog over bezig!

Die nieuwe place-to-be is Balls & Glory, de foodstore / lunchplek van Wim Ballieu.  Ik had al het een en ander over zijn concept gelezen, en vond het precies wel iets hebben.  Gevulde gehaktballen… Het bestond nog niet, en ‘t moeten niet altijd van die supergezonde veggieburger/slaatjes dingen zijn hé! Ik vind het ook iets dat wat meewiegt op de golven van ‘de authentieke keuken in een nieuw jasje’-trend. En dus kan ik dat alleen maar toejuichen!

Wij daar naartoe, en we waren niet alleen. De gemeenschappelijke tafel zat al vol eters, er waren nog wachtenden voor ons, en Wim zelf was druk in de weer met opscheppen of verpakken voor de take aways.  Even gedacht om weg te gaan en op een andere dag terug te komen, maar we hadden hier zo’n zin in. We hadden onze keuze snel gemaakt.  Voor 10 euro heb je de lunch: gehaktbal met vulling, puree, twee sauzen, water is er gewoon gratis te nemen. Na een tiental minuutjes konden we al gaan zitten. We kozen elk voor een andere gehaktbal (a ja, dan kunnen we meer proeven!).  Eén met pesto en één met kersen. Voor de take away kon je ook nog kiezen voor een vulling met olijf, kaas, ham&prei …

We hadden reuzehonger en hoorden Wim tegen andere klanten zeggen dat ‘honger de beste saus is’… Gelukkig hoefden we maar heel even te wachten tot ons bord kwam. Een grote schep puree, daarop de bewuste gehaktbal (ik durf zeggen dat ze echt wel groot was, genre grote appelsien) en de twee sauzen. Alles is lekker: de  Ball&Glory saus (denk ik toch), de groene saus was Oosters getint met kokos en citroengras. De puree was zoals een puree moet zijn, en zelfs meer dan dat, want er zaten ook erwtjes en kikkererwten in.  En dan de ‘handcrafted meatball’, tja, die was goed hoor! De vulling van pesto was lekker op zijn eigen, en het gehakt perfect. En weet je wat het eigenlijk echt top maakt? Het geheel. Gewoon alles bij mekaar, zonder al te veel chichi. Dat die sauzen de puree wat vloeibaarder maken, de smaak van die puree+saus met daarbij het gehakt, … Zo lekker! We hebben onze buikjes rond gegeten, jammer want we hadden eigenlijk nog goesting in een tweede bal.

Deze lunch was zo’n ervaring waarbij ik het echt zonde vind dat mr illyvanilly vegetariër is. Moest hij vlees eten, dan zou hij dit ook super vinden, daar ben ik zeker van! Maar ja, hij of zij die mr illyvanilly terug vlees zou kunnen laten eten, die moet nog uitgevonden worden. Soit, dat brengt mij misschien bij een kleine vraag: Komt er ook een veggiebal? En wat zag ik vandaag, een paar dagen later, op twitter verschijnen :-) :

Het plan is om de pop-up store in september in te ruilen voor een vaste Balls&Glory shop, en dan de rest van Vlaanderen te veroveren. En volgens ons gaat dat echt lukken! Dit zal aanslaan, ‘t kan nie anders!

Balls & Glory, Sint-Jacobsnieuwstraat 103a, Gent – open op maandag, woensdag en vrijdag  10u-15u

pot

Tags

,

Echt waar, ze zijn nooit ofte nooit nog weg te denken uit mijn keuken! Ze hebben een plaatsje op het fornuis (eigenlijk vooral wegens ‘geen plaats meer in de kast’), en zo altijd klaar voor gebruik. Ze brengen gezelligheid in huis, gewoon door daar te staan. Ze helpen mij om de lekkerste gerechten op tafel te toveren en houden alles heel lang warm. Voor soepen, risotto’s, stoofpotjes zijn ze helemaal ideaal. Je doet ze beter niet in de vaatwas maar wat zeg je ervan dat ze ook nog eens supermakkelijk zijn om af te wassen? Ze worden er mooier op met de jaren en gaan waarschijnlijk een leven lang mee. En, niet onbelangrijk voor iemand als ik die van kleurtjes hou: ze bestaan in allerlei toffe kleurtjes! Ook al heb ik dan gewoon voor wit en zwart gekozen… (voornamelijk omdat er op het moment dat ik ze kocht geen groene in het assortiment waren). Het is een investering, maar zijn het zo waard!  I ♥ mijn Le Creuset potten!

4

Tags

,

Een tijdje geleden maakte Knack Weekend bekend dat ze blogawards zouden organiseren. Ik dacht: tof, waarom nie! En dan begin je lezers, vrienden en familie te mobiliseren om je te nomineren en dan sta je ineens in de lijst van de 10 finalisten van de categorie Food!!! En niet alleen de nominaties van die vrienden tellen, ook een jury had een mening. Redelijk ongelooflijk vond en vind ik dat. Had dit echt niet verwacht! Een keer hiervan bekomen, begin je dan weer lezers én vrienden én familie én volgers te vragen om op je blog te stemmen. Maandagavond was het dan zover en werden vele bloggers uit dit landje verwacht op de Blogawards. In de categorie Food werden de meisjes van Alledagenhonger heel terecht als winnaars uitgeroepen en illyvanilly werd uiteindelijk 4de. Ja, 4de! Straf vind ik dat! Ik hoef jullie niet te vertellen dat ik hier ongelooflijk blij mee ben en ook trots! Leuk om te weten dat ik niet de enige ben die illyvanilly leuk vind ;-) MERCI!